الرئيسية     نداء الى العالم     مختارات مترجمة    الارشيف     اتصل بنا
اصطلاح(ادب)

درلغت:
ادب: خوش رفتاري و اخلاق. ادب كردن: تهذيب و پاك كردن و پيروي و اقتدا.

درقرآن كريم:
كلمه ادب در قرآن نيامده است اما در ضمن معني خلق به كار رفته است . همانطور كه خداي تعالي ميفرمايد: وانك لعلي خلق عظيم يعني تو داراي خلق و خوي بزرگي هستي .

درسنت پاك:
از ابن مسعود نقل شده است كه پيامبر صلى الله تعالى عليه و سلم فرمود ( خداوند مرا ادب كرد و ادبم رانيكو ساخت . و آنگاه مرا به بزرگوايهاي اخلاق امر فرمود) و همچنين فرمود :( فرزندان خود را بزرگ و گرامي داشته باشيد و ادبشان را نيكو سازيد).

در اصطلاح صوفي:
امام عليعليه السلام ميفرمايد : آداب يعني خلعت هاي نوبه نو . شيخ سري سقطي ميفرمايد: ادب ترجمان عقل است .

در اصطلاح كسنزان:
آداب : احوال رباني است . آداب اولين احوال نوراني است كه مريد از روحانيت شيخ خود كسب ميكند و (مكارم اخلاق ) ناميده ميشود . هنگامي كه مريد در درون خويش با نيروئي روبرو ميشود كه او را وا ميدارد تا حق هر زمان و مكان را ( در انجام عبادات و..) به جا آورد استحقاق آن را مييابد تا ادب هائي را بدون اختيار و سختي در يافت كند و با استمرار سلوك در راه طريقت و ادامه داشتن تاءثير اين احوالات در مريد صفات او تغيير كرده و از مرتبه دنيا به مرتبه احسن تقويم كه مرتبه رباني و يا خلق عظيم نام دارد ارتقاء پيدا ميكند . ادب طريقت : تسليم كامل در برابر شيخ طريقت به اين اعتبار كه او پدر روحي مريدان است .
الرجوع الى بداية الصفحة     نسخة للطباعة

أضف تعليقا
الاسم
البلد
البريد الالكتروني
التعليق
اكتب الارقام الظاهرة في الصورة